ماهک من

خونه جدید

سلام به همه

نمیدونم میدونین یا نمیدونین

من یه دایی دارم که سنگ نورد و خیلی هم قوی بهش میگن قهرمان و از دیوار راست بالا میره

خلاصه که منم میخوام مث دایی جون بشم واسه همین به خاطر کمبود و نبود امکانات از بوفه شروع کردم

به نظر شما به جایی میرسم؟؟؟

نه اینکه احساس کردم کار بزرگی انجام دادم مث قلدرای لنگی به دست اون بالا نشستم ههههههه

از این به بعد اینجا میشه خونه ی جدید من

+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم آذر ۱۳۹۱ ساعت 0:52 توسط مامان فاطمه |

جشن قدم ماهک من

سلام به همه ی خوبان خوب تر از خوب

بالاخره که دختر نازم موفق شد درست و حسابی راه بره و من خیلی خوشحالم

دیشب خونه ی ما ولوله بود ولوله که چه عرض کنم

کلی شادی و خوشحالی

حالا میگم چرا؟

دیشب واسه دخملی جشن قدم گرفتم البته یه جشن کوچول موچولو

مهمونای دخترم عمو حید ارمز و خانواده... عمو رضا ارمز و خانواده (نیاز به توضیح داره)و عمو سعید مهاجر و خانواده که این عمو ها دوستان خوب خانوادگی هستن و عمو محمد و خانواده که عموی واقعی هستن

و اما بریم سراغ توضیحات در مورد عمو رضا و خاله سارا

دیشب همه متوجه شدیم که تو دل خاله سارا یه قلب کوچولو داره میتپه و این بهترین خبر بود شیرینیشم خوردیم

همه خوشحال شدیم آخه خاله سارای دخترم بهد از 18 سال زندگی مشترک میخواد مامان شدن تجربه کنه و این خیلی خوبه

تبرییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییک سارا خانم و آقا رضا

و اما جشن قدم ماهک من

البته این کیک با کیکی که من به عمو قناد نشون دادم به اندازه ی فاصله رنگی سیاه تا سفید تفاوت داشت

معلوم نیس حواسش کجا بوده

ماهرخ در حال قر دادن بابایی واسش نی نای نی نای میخوند اونم د بودو که رفتیم

این هم از بابایی و دخترم

اینم من و دخملی

ماهرخ خانم اون بالا چیکار میکنی بیا پایین مامانی خطرناکه;)

بفرمایید شام

واسه شام سوپ جو و زرشک پلو با مرغ و ژله گل و کرامل سالاد فصل و میوه فصل واسه پذیرایی آماده کردم

رد پای ماهرخ رو نوشابه ها مشاهده میفرمایید دیگه!

مثل اینکه خاله سارا هم هوس سوپ کرده بودن و خوشبختانه من تهیه کرده بودم اونم بی خبر

ماهرخ در حال نابود کردن کیک

اینم از کیک و کفشای دخملی که چکمه ها ر بابا حسن واسش خریده

جاکفشیمون از امشب مهمون تازه داره و باید میزبان کفشای کوچولوی دخملی باشه

ماهرخ جونم امیدوارم همیشه تو خوبیها ثابت قدم و پیش قدم باشی

از خدا ممنونم که میتونی راه بری و به خاطر این سلامتی خدای عزیز و مهربون شکر میکنم

خدا جون شکرت

+ نوشته شده در شنبه هجدهم آذر ۱۳۹۱ ساعت 15:32 توسط مامان فاطمه |

قدم زنون

سلام سلام صد تا سلام

وای که چقدر خوشحالم

تاتی تاتی تاتی تاتی تاتی تاتی

قدم زنون چرخ میزنم تو خونمون

من میتونم را برم هوووووووووووووووووووووووووووورا

از این خونه به اون خونه

وسطاشم تلپ میافتم

ممامان میگه مثل پانداها راه میره آخه این مامان چقدر بی انصافه همممممممممممم

+ نوشته شده در جمعه دهم آذر ۱۳۹۱ ساعت 23:33 توسط مامان فاطمه |

جیجه=جوجه

آب بیتیه=آب بده

بع بع=صدای ببیی(گوسفند)

پا=پا

هاپ هاپ=صدای هاپو

مو=موی سر

ماه=ماه

نینی= بچه های کوچک

ماما=صدای گاو

+ نوشته شده در دوشنبه ششم آذر ۱۳۹۱ ساعت 23:58 توسط مامان فاطمه |

نی نی بی نام

سلام سلام

اومدم خبر خوش یه قدم نورسیده رو بهتون بدم

اما یه مشکلی هست اسم این نی نی هنوز معلوم نیس اون خیلی کوچولوئه فقط 3 روزشه

جووووووووووجه

امشب من و مامان وعمومحمد و اهل و عیالش رفتیم دیدن نی نی

+ نوشته شده در دوشنبه ششم آذر ۱۳۹۱ ساعت 23:52 توسط مامان فاطمه |

مسابقه و برنده مسابقه

سلام خوبین؟

منم خوب!

منم برنده!

منم عالی دیگه

مامانی یه دو هفته پیش عکس منو واسه مسابقه زیباترین لبخند سایت وینا بی بی فرستاد و خلاصه با خاله فاطمه و ساغر جون شروع به جمع آوری لایک کردن

تا اینکه تعداد لایک ها ر به اندازه نفر اول رسوندن اما یه دونه بیشتر

و منتظر روز پایان مسابقه شدیم

دیشب مسابقه تموم شد و برنده ها اعلام شدن

من بلللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللللله من با پونزده لایک بیشتر اول و کیانا جون دوم شد

اینم عکسم واسه مسابقه

و یه عکس دیگم واسه سایت فرستادم

ددددددنگگگگگگگگ و اما عکس اعلام نتایج

من تو اولین مسابقه زندگیم اول شدم به امید اولی های دیگه

+ نوشته شده در چهارشنبه یکم آذر ۱۳۹۱ ساعت 20:26 توسط مامان فاطمه |

** و ان یکاد الذین کفرو الیز لقونک بابصارهم لما سمعو الذکر و یقولون انه لمجنون و ما هو الاذکر للعالمین **

به تو که نگاه میکنم،بهار می آید می نشیند گوشه پیراهنم و بازی میکند با گره روسری سرمه ای ام که این روزها با آفتاب پیر می شود

رد چشمهایت را که می گیرم،می رسم به درختانی که به حریم آسمان دویده اند با میوه هایی از گنجشکهای نارس،از قناری های ناتمام.

می رسم به باغی از آواز که در آغاز خودش مانده است.

نه نه نه، می رسم به دریایی از لبخند،به اقیانوسی آرام از نگاه، می رسم به خدایی که همان نزدیکی است.

رد چشمهایت را که می گیرم،می رسم به پریانی پرده نشین که با وضوی هم نماز می خوانندو از لبهای هم نیایش می شوند

با من فقط با لبهای خودت حرف بزن،لبهایی که از نفرین باکره است،لبهایی که فقط زلالی را تلاوت می کند.

حالا به تو نگاه میکنم و فردا می دود در تک تک سلول هایم و می رسم به خورشیدهای چادر نشینی که تا پیری،جوان می مانند.

نوشته‌های پیشین

آرشیو موضوعی

پیوندها

BLOGFA.COM

خاطرات ماهرخ